Teško je razumjeti na koji način Evropska unija misli da realizuje politiku izolacije tako velikog regiona kao što je Evropa od saradnje sa Rusijom, imajući u vidu snažnu međusobnu energetsku povezanost.
Evropska unija može biti ljuta ili nezadovoljna zbog odluka koje je Rusija donosila i zbog sukoba između Rusije i Ukrajine, ali činjenica je da, i pored uvedenih sankcija Rusiji, evropske države i dalje koriste ruski gas. Taj gas iz Rusije su nabavljale i prošle godine, ne zna se tačno u kojoj količini, ali i to se može utvrditi.
Politika potpune izolacije Rusije u energetskom smislu samo može nanijeti ogromnu štetu evropskim državama, njihovim privredama i stanovništvu, jer bi morali da plaćaju energente po višestruko većim cijenama nego što to čine danas i niko danas ne može da ponudi bolju cijenu.
To su već istakli i predstavnici nekih država članica Evropske unije, poput Mađarske, Slovačke, Češke i Poljske, koje se ne slažu sa takvim pristupom. Mađarska je otvoreno poručila da neće prihvatiti mjere koje bi direktno ugrozile interese njene države i građana.
Ni Bosna i Hercegovina niti Srbija nisu uvele sankcije Rusiji i takva odluka je omogućila stabilno snabdijevanje gasom.
Republika Srpska ima relativno malu potrošnju gasa, oko 50 miliona kubnih metara godišnje, dok Federacija BiH troši gotovo šest puta više. U slučaju prekida isporuka, Federacija bi bila znatno više pogođena. Stoga mislim da treba biti vrlo oprezan sa primjenjivanjem te mjere ukoliko bi se na njoj insistiralo. Mislim da za predstojeću zimu neće biti problema, jer su obezbijeđene dovoljne rezerve, bar za ovu količinu potrošnje koju sam prethodno pomenuo.
Svaka politika koja favorizuje ili isključuje nije dobrodošla nikome nikada niti može biti dugoročno održiva.
Treba razmišljati realno, voditi računa o ljudima i njihovom životnom standardu, a ne o političkim ciljevima koji ne donose korist nikome.
Izvor: vladars.rs
